You are here:

معرفی شهرستان بهاباد

نامه الکترونیک چاپ PDF

1-موقعیت جغرافیایی

شهرستان بهاباد در ۲۲۰ کیلومتری شمال شرقی یزد و 85 كيلومتري شمال شرق شهر بافق واقع شده و در مختصات جغرافيايي 56 درجه تا 56 درجه و 2 دقيقه طول شرقي و 31 درجه و 51 دقيقه تا 31 درجه و 53 دقيقه عرض شمالي قرار دارد. مركز اين شهرستان در ارتفاع 1398 متر از سطح دريا, واقع شده است.اين شهرستان از جنوب وجنوب شرق با استان كرمان هم مرز مي باشد ،به طوري كه با شهرستان هاي كوهبنان و راور استان كرمان به ترتيب 75 و120 كيلومتر فاصله دارد.بیشتر مردم آن به کشاورزی و دامپروری مشغول بوده و دین مردم، اسلام (شیعه) می‌باشد.بهاباد به نقل از "مقدسی" در 1100 سال قبل شهری آباد با باغات بسیار و خوش آب و هوا بوده است که توتیای آن به شهرهای دیگر صادر می شده است.در زمان مغول‌ها این شهر به کلی نابود شده و دوباره بازسازی شده‌است این شهر در حدود 700 سال قبل در زمان سلطنت آل مظفر ولایت مستقلی به نام ولایت بهاباد بوده است مردم غیور آن در حدود 300 سال قبل در قلعه بهاباد در مقابله با محمود افغان آنها را متحمل شکست سختی می کنند.از محصولات کشاورزی این منطقه می‌توان به گندم, جو, زیره, پسته, انگور, انار و اخیرا زعفران با کیفیت بالا نام برد. مقبره عالم بزرگ اسلامی ملا عبدالله بهابادی در این شهر قرار دارد.این شهر یکی از شهرهای کویری ایران است که در حاشیه دشت لوت واقع شده ولی با این حال شهری سرسبز است و بارندگی آن نسبتاً زیاد است. در قدیم انگور بهاباد بسیار معروف بوده‌است ولی اکنون بیشتر باغات این منطقه مربوط به پسته‌است.
 

2- فلور(پوشش گیاهی)

فلور منطقه بهاباد متجاوز از 2000 گونه از گياهان مي باشد كه اكثراَ آنها را گياهان دارويي و بازدانگان و قسمت ديگر آن را گياهان درختچه اي تشكيل مي دهند . همانگونه كه معمول مناطق خشك و بياباني است دو گروه بوته اي چوبي و درختچه ها و گياهان كوتاه عمر يك ساله از بيشترين تنوع برخوردارند . گياهان يك ساله كوتاه عمر قادرند به سرعت رشد نموده و در طي دوره كوتاه مرطوب و باراني چرخه حياتي خود را كامل نمايند و معمولاَ دوره طولاني.خشكي را به صورت دانه سپري مي كنند

درختچه ها و بوته هاي چوبي نيز قادرند با ايجاد شبكه ريشه اي وسيع و عميق از رطوبت اعماق خاك استفاده نموده و دوره خشكي را تحمل نمايند .
تنوع گونه اي به مجموعه گونه هاي مختلف از گياهان و جانوران و شكلهاي ديگر موجودات زنده كه در يك منطقه به سر مي برند اطلاق مي گردد .
در يك اكوسيستم هر چند تنوع گونه اي بيشتر باشد زنجيره هاي تغذيه اي طولاني تر و شبكه هاي حياتي پيچيده تر بوده و در نتيجه محيط پايدارتر و از شرايط خودگردان و خود تنظيمي بيشتري برخوردار مي باشد . 

 

بعضي از گونه هاي دارويي كه تا كنون در اين منطقه شناسايي شده عبارتند از :

رديف

نام گونه گياهي

رديف

نام گونه گياهي

رديف

نام گونه گياهي

 

ختمي
خاكشير
چاي كوهي
تخم سفيد
آويشن
ريواس 
زيره سبز
سياوشان
شاتره 
شويد 
كاكوتي
كلپوره 
گزانگبين
گل گندم
مخلصه
هويج وحشي

 

خبازي (پنيرك )
خارخسك
تودرو
پونه صحرايي
رازيانه
زرشك
زيره سياه 
سياهدانه 
شاهدانه 
عناب 
كتيرا 
كنگر كوهي
گشنيز
گل هميشه بهار
ملنگو

 

 

ختمي سفيد
چوبك
ترنجبين
بابونه
روناس
زعفران
سنبل الطيب 
سير
شقايق 
كاكل ذرت  
كريا
كنجد 
گل زوفا
كبرنگ
نخودك

3- فون(جانوران بومی)بهاباد:

اين منطقه چون از لحاظ آب و هوايي نسبتاَ‌خوب مي باشد و زيستگاه مناسبي براي پستانداراني از قبيل قوچ و ميش , كل و بز , جبير , يوز , پلنگ , كاراكل , گرگ , خرگوش , انواع روباه , شغال , كفتار , گربه وحشي , انواع موشهاي صحرائي , تشي و غيره مي باشد . همچنين زيستگاه مناسبي براي پرندگان  كميابي نظير هوبره , انواع عقابها , زاغ بور , كبك , تيهو , باقرقره , زاغي , شاهين , قرقي , دليجه , سارگپه , بلبل خرما , سنگ چشم , انواع چكاوك , چلچله و غيره مي باشد . تمامي حيوانات فوق يا ديده شده اند و يا رد آنها مشاهده گرديده  است . لازم به ذكر است كه اين منطقه با توجه به گستردگي مكان مناسبي براي جمع آوري  انواع حيوانات مي باشد كه اين امر مستلزم نيروي زيادتر و امكانات بيشتر مي باشد . اميد كه در آينده نزديك بشود از اين مكان به عنوان ذخيره گاه زيست كره و محلي كه بتوان روي آن مانور داد و يك تفرجگاه بسيار مطلوب جهت استفاده از توريستهاي داخلي و خارجي استفاده کرد

پستانداران:

پستانداران منطقه بهاباد تقريباَ از گونه هاي استثنايي و به ندرت در ساير گستره هاي طبيعي يافت مي شود. پستانداران منطقه از تنوع قابل توجهي برخوردارند. تپه ماهورهاي منطقه و ارتفاعات قابل دسترسي آن زيستگاه مناسبي براي قوچ و ميش مي باشد . كوههاي صخره اي و غير قابل دسترسي اين منطقه كل و بز را در خود پناه داده اند. كاراكال, يوز, جبير, كفتار, پلنگ, گرگ, انواع روباه, تشي, خرگوش, شغال از ديگر گونه هاي عمده منطقه به شمار مي روند كه به وفور در منطقه ديده مي شوند.  

 

پرندگان:

   پرندگان منطقه اساساَ از پرندگان درخت زي و بوته زي تشكيل شده اند كه معمولاَ جزء سبكبالان محسوب مي شوند ولي در عين حال تعدادي از پرندگان شكارگر مانند دليجه, انواع عقاب, انواع سارگپه, شاه باز, بالابان, شاهين , بحري و پرندگان قابل شكار نظير كبك , تيهو , بلدرچين , هوبره , انواع چاخ لق , دودوك , خروس كولي ، انواع سليم ها، بلبل خرما، انواع چلچله، انواع چكاوك، انواع داركوب، هدهد، سبزقبا، زنبورخوارها، پرستو، جغد، شاه بوف، زاغ بور، قمري خانگي، يا كريم، فاخته، كبوتر چاهي، باقرقره  و در فصل مهاجرت انواع پرندگان آبزي، انواع آبچليكها، چنگر، انواع اردكها و خوتكا ، سرسبز، تنجه، غاز، فلامينگو، حواصيل، بوتيمار اگرت و غيره به چشم مي خورند.
كبك، تيهو، هوبره، زاغ بور، فاخته، كبوتر چاهي، انواع چكاوك و انواع پرندگان شكارگر به طور دائمي در منطقه سكونت دارند.